Zamek w Santoku
- historia
- architektura
- fakty i domysły


HISTORIA ZAMKU
Daty, Wydarzenia, Historia rozbudowy

   Gall Anonim w swej kronice zapisał, iż Santok był główną strażnicą i kluczem królestwa, stanowiąc najważniejszą i namocniejszą twierdzę państwa na linii Warty i Noteci. Pierwotny gród stał tutaj jeszcze przed końcem pierwszego tysiąclecia naszej ery (niektórzy historycy sięgają nawet VIII w.), a w XI i XII w. przebudowywano jego konstrukcje ziemno-drewniane.
   Panując nad starą drogą handlową z Poznania do Szczecina, odgrywał znaczną rolę strategiczną i taką miał np. w walkach książąt dzielnicowych (Santok od 1138 roku należał do dzielnicy wielkopolskiej). W XIII w. był grodem kasztelańskim, a także siedzibą władz kościelnych.
   W drugiej połowie XIII wieku zajęty przez wojska brandenburskie, mimo, iż miasto podlegało księciu wielkopolskiemu. W tym czasie staje się przedmiotem ostrych walk, przechodząc z rąk do rąk. W latach 1278 - 96 w rękach króla Polski - Przemysława II, który dokonał przebudowy grodu, ale niestety po jego śmierci ponownie wraca do margrabiów brandenburskich, którzy sprzedają Santok w lenno rodzinie von Osten (1317).
   To właśnie w XIV w. owi niemieccy rycerze postawili wieżę mieszkalną, otaczając ją obwarowaniami. Nie były one jednak tak rozległe jak poprzedni gród.
   Za panowania Kazimierza Wielkiego, w latach 1365-1370, miasto ponownie weszło w obręb ziem monarchii piastowskiej, by krótko potem po raz kolejny wrócić do Brandenburczyków. Jeszcze potem krótkimi okresami należał do władców polskich - w 1419-1420 i gdy starostą santockim był Stanisław Ostroróg w 1433-1437, ale w końcu legł po drugiej stronie granicy i tam pozostał aż do 1945 r.
   Do dzisiaj dotrwały nikłe ślady grodu - przy ujściu Noteci do Warty.

W pobliżu: Międzyrzecz (39 km), Stare Sławno (18 km)

 Powrót 

  © Xezaar