«« do bram Lochów 
 «« spis "Legend i tajemnic zamków i miast" 

Zamek w Dobrzyniu nad Wisłą

KRÓTKA HISTORIA ZAKONU DOBRZYNIAN

    "Książę Konrad Mazowiecki podejmował liczne próby utrzymania spokoju na granicy swego księstwa z Prusami. Między innymi próbował zorganizować "stróżę" rycerską, złożoną z własnych poddanych. Jednak po szybkim jej upadku - na skutek waśni i zatargów rycerstwa różnych dzielnic - zdecydował osadzić w pogranicznych warowniach zakonników. Za radą pierwszego biskupa pruskiego Christiana utworzył nowy zakon.
   Tak też doszło do powstania zakonu "Rycerzy Chrystusa z Prus" (Milites Christi de Prussia), zwany też, od ich siedziby w Dobrzyniu, zakonem Braci Dobrzyńskich (Fratres de Dobrin).
   Wzorem był tu zakon rycerski Kawalerów Mieczowych w Inflantach, podlegający biskupowi ryskiemu i broniący terytorium państwa biskupiego. Nowy zakon uzyskał nadania ziemskie i przywileje od Konrada Mazowieckiego oraz kapituły płockiej.
   W roku 1228 bracia zajęli przekazany im przez Konrada zamek w Dobrzyniu nad Wisłą (razem z przynależną doń ziemią między strugami Kamienicą i Chełmienicą, aż do granicy pruskiej).
   Zapewne w planach księcia mazowieckiego i biskupa płockiego mieli Bracia Dobrzyńscy współpracować z Krzyżakami. Krzyżakom wyznaczono jako bazę operacyjną Ziemię Chełmińską. Natomiast Bracia Dobrzyńscy - osadzeni w pobliżu Płocka i Włocławka - mieli ochraniać Mazowsze i Kujawy, a równocześnie bronić oba naczelne grody tych dzielnic przed napadami Prusów.
   Zakon składał się jednak tylko z 15 rycerzy (według innego źródła 14), pochodzących głównie z terenu Dolnej Saksonii i Meklemburgii, przybyłych z biskupem szweryńskim na krucjatę. Na ich czele stał mistrz Brunon. Bracia dobrzyńscy w ciągu kilku lat działalności nie odnieśli żadnych sukcesów w walce z Prusami. Zaraz na początku, z powodu małej liczebności z trudem wytrzymali napad na Dobrzyń.
   W roku 1235 większość z nich połączyła się z Krzyżakami. Pozostali, którzy sprzeciwiali się wcieleniu zakonu do Krzyżaków - w tym mistrz Brunon - zostali osadzeni dwa lata później przez księcia Konrada w Drohiczynie. Mieli oni tam bronić północno-wschodniej granicy Mazowsza przed Jaćwingami. Jak donoszą źródła jeszcze w 1240 r. przebywało tam 10 braci dobrzyńskich, ale wkrótce wiadomości o nich się urwały..."

"Niezwykłości miejsc niezwykłych" tom II, zeszyt 3, str. 15

  Powrót 

  © Xezaar